IJs: Wie heeft het uitgevonden en wanneer, de complete geschiedenis

IJs is een heerlijke en geliefde lekkernij, geliefd bij zowel volwassenen als kinderen. Sommigen geven de voorkeur aan ijshoorntjes en ijslolly's, terwijl anderen fruitijs en sorbets verkiezen. Maar ze hebben allemaal gemeen dat deze koude traktatie emoties oproept.

Niet elke ijsliefhebber kan precies zeggen waar of wanneer het is ontstaan. Nog minder mensen weten wie het recept voor deze lekkernij als eerste heeft bedacht of hoeveel het in de loop der jaren is veranderd.

Eerste vermelding

Volgens één theorie wordt China beschouwd als de bakermat van ijs. Daar, 3000 jaar voor Christus, verschenen de eerste gerechten die enigszins op een zoet dessert leken. In die tijd zag ijs eruit als sneeuw vermengd met ijs en verschillende vruchten, zoals citroen, sinaasappel en granaatappel.

Het recept voor deze delicatesse werd streng geheim gehouden. De eerste vermeldingen ervan verschenen pas in de 11e eeuw voor Christus in een verzameling oude liederen. Deze verzameling onthulde ook methoden voor het conserveren van oud ijs.

De oude Grieken koelden wijn, vruchtensappen en zuivelproducten met sneeuw en ijs. Om dit te doen, moesten ze naar de bergen en gletsjers reizen om bevroren water te halen. Deze kookmethoden werden overgenomen door de Perzen, Romeinen en Mogols van India.

Sneeuw en ijs waren al in het oude Rome belangrijke ingrediënten in gerechten. Een gerenommeerde chef-kok uit die tijd deelde zijn ervaring met het voor het eerst bereiden van gekoelde dranken in zijn creatie.

De Romeinse keizer Nero beval dat maaltijden aan zijn hof altijd met koude desserts moesten worden afgesloten. Hiervoor vermaalden koks bergijs en mengden dit met verschillende soorten fruit. Om sneeuw en ijs zo lang mogelijk te bewaren, bouwden de Romeinen ruime kelders.

Video - De geschiedenis van ijs (in het kort)

Hoewel vriestechnologie relatief nieuw is, is ijs een eeuwenoud dessert. De mensheid geniet al duizenden jaren van de verschillende varianten. Wil je een korte geschiedenis van deze zoete lekkernij? Bekijk dan deze video van het kanaal "Running Valenki". Deze video behandelt de basisprincipes van de oorsprong van ijs: hoe het er vroeger uitzag, wie het heeft bedacht en wie de moderne varianten van dit dessert als eerste heeft ontwikkeld.

Verschijning in Europa en Amerika

De vroegste vermelding van ijs in Europa dateert uit het begin van de 14e eeuw. Volgens één overlevering proefde de beroemde reiziger Marco Polo, tijdens een bezoek aan China, een voor hem onbekend koud dessert. Hij vond het zo lekker dat hij, eenmaal terug in zijn thuisland, besloot het recept met een aantal koks te delen. Naast ijs en sneeuw werd er salpeter aan toegevoegd. Zo kwam ijs in Italië terecht.

IJs, waarvan het recept sterk lijkt op het moderne ijs, vindt ook zijn oorsprong in Italië. Om een ​​dessert met een gladde consistentie te creëren, plaatsten koks een kom met ingrediënten in een andere bak gevuld met ijs en zout. De ingrediënten werden enkele uren geroerd om een ​​zachte, gladde melkachtige massa te verkrijgen. Het zout voorkwam dat het ijs snel smolt, waardoor het hele proces werd vereenvoudigd.

Dit softijs werd populair in Frankrijk toen de jonge Catherine de Medici, na haar huwelijk met de Franse koning, haar persoonlijke chef-kok meenam. Hij bereidde dit dessert voor het eerst in Frankrijk ter ere van haar huwelijk. Sindsdien wordt softijs regelmatig geserveerd op diverse banketten en galadiners.

De kleindochter van Catherine en Henry bevond zich in een vergelijkbare situatie als haar grootmoeder. Ze trouwde met de koning van Engeland, en haar persoonlijke chef-kok besloot de geheimen van het maken van het zoete, koude dessert met anderen te delen. Dit gebeurde echter pas na de executie van Karel I in de 17e eeuw.

Amerikanen maakten in de 18e eeuw voor het eerst kennis met de smaak van ijs, dankzij Engelse kolonisten. Destijds was ijs een fruitige, bevroren lekkernij die geserveerd werd met diverse frisdranken.

Industriële productie

De productie van desserts voor kinderen en volwassenen in relatief grote hoeveelheden werd pas mogelijk na de ontwikkeling van apparaten die de houdbaarheid van ijs verlengden, en na de komst van speciale machines met mixers en crushers.

In de 19e eeuw werd de eerste handmatige ijsmachine gepatenteerd. Enkele jaren na deze ontdekking werden ijsvriezers ontwikkeld. De productie ervan kwam echter niet meteen op gang, omdat de vrouw die ze als eerste had uitgevonden, door geldgebrek gedwongen was de technologie aan Amerikanen te verkopen. In 1851 opende een ijsfabriek in Baltimore. Tegelijkertijd werd de eerste partij van dit zoete dessert geproduceerd.

IJs in een wafelhoorn verscheen aan het einde van de 19e eeuw op de markt. De naam is afgeleid van de stad Plombières-les-Bèmes, waar het werd uitgevonden. Het recept voor deze lekkernij met verschillende smaken werd in Italië gepatenteerd, en het recept voor chocolade-ijs in Oostenrijk.

Een bekend uiterlijk

Tegenwoordig bestaan ​​er veel verschillende soorten ijs, waaronder:

• ijsje;
• romig;
• Eskimo;
• chocolade;
• Fruitijs en andere lekkernijen.

Plombir is een ijssoort gemaakt van melk, room, eieren en suiker. Het belangrijkste verschil met vanille- of roomijs is het hogere melkvetgehalte (12-20%). Hierdoor is het de meest delicate en zachte variant, maar ook de meest calorierijke.

Plombir-ijs is verkrijgbaar in verschillende verpakkingen. Je vindt het in wafelhoorntjes en in grotere bakjes. Het kan gebruikt worden om diverse andere desserts te maken, zoals pistache-ijs of lekkernijen met bessen, fruit, jam, gecondenseerde melk of noten.

IJs wordt gemaakt van dezelfde ingrediënten als plombir (ijs). Het enige verschil is het gebruik van ingrediënten met een lager vetgehalte. Eskimo-ijs wordt gemaakt met vanille-ijs met een laagje chocoladeglazuur, terwijl fruitijs wordt gemaakt met vruchten- en bessensappen en -puree.

IJs in Rusland

De eerste ijssalon opende in 1660 in Parijs dankzij de inspanningen van een Italiaan. Het ijs werd echter met de hand bereid, waardoor het hele proces behoorlijk tijdrovend was. Dit had ongetwijfeld invloed op de prijs van het dessert. Het verlagen van de kosten van ijs en het vereenvoudigen van het productieproces vergde dan ook aanzienlijke tijd.

Het eerste ijs in Europese stijl verscheen halverwege de 18e eeuw in Rusland. Het veroverde direct de harten van velen. Het werd niet alleen aan de hogere klasse verkocht, maar ook aan het gewone volk. Het recept voor deze koude lekkernij werd voor het eerst gepubliceerd in een kookboek. Het bevatte niet alleen room en eiwitten, maar ook interessante ingrediënten zoals chocolade, citroen, cranberry's, rode bessen, kersen, sinaasappels en frambozen.

IJs werd pas na 1930 op grote schaal verkocht. Dit werd mogelijk gemaakt door Anastas Mikoyan, de Volkscommissaris voor Binnenlandse Handel. Dankzij zijn invloed werd de eerste apparatuur aangeschaft, werden recepten verfijnd en verpakkingsontwerpen ontwikkeld.

Het geheim van Sovjet-ijs zat hem niet in de opvallende verpakking. De romige, rijke smaak was zo intens dat het zelfs in het buitenland populair was. Het geheim was dat het dessert volgens de strengste kwaliteitsnormen werd gemaakt. Het ijs was vrij van conserveringsmiddelen, smaakstoffen en zoetstoffen.

Interessante feiten

• Ik gebruik gouden lepels voor ijsproeverijen omdat goud geen geur of smaak heeft, waardoor het voor experts moeilijk is om de kwaliteit van het ijs te beoordelen.
• Chocolade-ijs is de meest calorierijke ijssoort. 100 gram van dit product, inclusief toppings en noten, kan tot wel 300 calorieën bevatten. Bevroren ijs bevat de minste calorieën, tot 100 kcal per 100 gram.
• Fruitijs is volledig per ongeluk uitgevonden, dankzij een vergeten glas sap in de kou. Het duurde nog 20 jaar voordat het commercieel verkrijgbaar werd.
• Elke drie seconden wordt er wereldwijd een ijsje verkocht.
• Amerika is het land met de hoogste ijsconsumptie.
• Voordat Margaret Thatcher de politiek inging, was ze bezig met het ontwikkelen van een recept voor softijs.

Tegenwoordig is ijs niet alleen makkelijk te kopen in de winkel, maar ook makkelijk zelf te maken. Dit dessert heeft echter een fascinerende, lange geschiedenis. Als je interessante weetjes kent over het ontstaan ​​van deze koude lekkernij, deel ze dan in de reacties.